Wat betaal je voor het oudste huis van Nunspeet? Ooit vier hoenders, een stuiver en vier guldens, nu...

Volgens makelaar Lambert van de Weerd draait het hier niet alleen om stenen of vierkante meters. “Je verkoopt hier echt een stuk geschiedenis,” zegt hij. “Dat maakt dit zo bijzonder.”

De woning aan de Veelhorsterweg 25 is een zogeheten krukhuisboerderij, een type dat in Nunspeet nog maar één keer voorkomt. Het voorhuis staat iets scheef op de oudere deel gebouwd, alsof er een ‘kruk’ aan vastzit.

“In Twente zie je dat vaker, maar hier bijna niet,” legt Van de Weerd uit. “En juist dat maakt het uniek.”

Volgens de gemeentelijke beschrijving dateert het voorhuis uit 1773, maar het achterste deel, waar vroeger de koeien stonden, is waarschijnlijk nog ouder en komt vermoedelijk uit eind 1600. Daarmee gaat het om het oudste nog bestaande huis van Nunspeet.

Uit historische documenten blijkt dat de Veelhorst al in de vijftiende eeuw bekend was. De boerderij hoorde bij een groot landgoed dat eeuwenlang in handen was van invloedrijke Gelderse families. Rondom de hoeve lagen grote stukken grond en zelfs meerdere woningen.

In oude archieven staat beschreven dat bewoners zogenoemde 'herengulden' moesten betalen aan de landheer. Soms gebeurde dat letterlijk met geld én vee. Zo werd er gesproken over betalingen in hoenders, stuivers en guldens. Een vreemd idee anno 2026, maar in die tijd heel normaal.

“Als je je erin verdiept, besef je pas hoe oud dit eigenlijk is,” zegt huidige eigenaar Gert Wiggelinkhuijsen (51). “Geen auto’s, geen elektriciteit, niets van wat wij nu kennen. 1773 is bijna niet voor te stellen.”

Wiggelinkhuijsen en zijn gezin wonen inmiddels ruim tien jaar op de bijzondere plek. Toen hij via via hoorde dat de boerderij beschikbaar kwam, was de beslissing snel genomen.

“Ik wist niet eens waar de Veelhorsterweg precies lag,” vertelt hij lachend. “Maar we wilden graag in het buitengebied wonen. Binnen 24 uur hadden we het gekocht.”

Ook doken ze in de geschiedenis van het huis. Via boeken over monumentale plekken in Nunspeet en gesprekken met kenners ontdekten ze steeds meer bijzondere details. Zoals de vloer in de woonkamer.

“Dat lijkt op stenen, maar het is een kopshouten parketvloer,” vertelt Wiggelinkhuijsen. “Dezelfde soort vloer ligt ook in de stallen van Paleis Het Loo.” Samen met restaurateurs en de monumentencommissie werd gekeken hoe alles zo goed mogelijk behouden kon blijven.

Ondanks modernisering zijn veel historische elementen intact gebleven. De originele gebinten zijn nog zichtbaar, net als oude tegelplateaus in de keuken. Ook staat er nog een oud bakhuisje op het erf.

Volgens Van de Weerd is dat precies waarom dit soort woningen zo bijzonder zijn. “Niks is hier standaard.”

De makelaar verkocht eerder al een boerderij uit 1773 aan het Zwolsewegje, maar noemt dit “veruit het oudste huis” dat hij ooit in de verkoop kreeg. “Het mooie is: het staat er na al die eeuwen nog steeds fantastisch bij. Alsof het er nog eens 250 jaar tegen kan.”

Voor de huidige bewoners kreeg het bouwjaar zelfs nog een extra betekenis. Wiggelinkhuijsen: “Wij zijn christenen en zingen graag thuis en in de kerk de psalmen uit de berijming van 1773. Toen we ontdekten dat juist dát jaar ook op het huis staat, voelde dat als een bevestiging dat dit onze plek moest zijn.”

Toch is nu het moment gekomen om kleiner te gaan wonen. “We hebben hier met ontzettend veel plezier gewoond,” zegt hij. “Maar zo’n plek vraagt altijd onderhoud. Een charmant oud huis is eigenlijk nooit helemaal af.”

En dus zoekt het oudste huis van Nunspeet binnenkort een nieuwe bewoner. Eén ding is zeker: die koopt niet zomaar een boerderij, maar een stukje Veluwse geschiedenis waar eeuwen later nog steeds de sporen van zichtbaar zijn.