Daphne start hondenzoekgroep voor Nunspeet en Harderwijk: 'Nachtmerrie als je hond verdwijnt'

De aanleiding voor het nieuwe initiatief ontstond nadat Hondenzoekgroep ’t Harde e.o. besloot het eigen werkgebied weer tot alleen de gemeente Elburg te beperken. In Nunspeet worden nog wel langdurige vermissingen van (angstige) honden opgepakt, in overleg met Dierenambulance Noordwest-Veluwe. 

“Onze hoofdfocus ligt weer op de gemeente Elburg”, legt oprichter Rianne Mooiweer van Hondenzoekgroep ’t Harde e.o. uit. “Ik woon zelf op ’t Harde en de meeste mensen van onze groep wonen hier in de omgeving. Het moet voor iedereen wel haalbaar blijven.”

Voor Daphne, wiens achternaam bij de redactie bekend is, was dat het moment om na te denken. Ze woont tegenwoordig in Harderwijk, maar woonde jarenlang in Nunspeet en hielp eerder mee met zoekacties naar vermiste honden. Ook andere mensen uit de voormalige zoekregio Nunspeet wilden graag actief blijven. 

“Toen hadden we zoiets van: wat doen we hier nu mee?”, vertelt Daphne. “We wilden absoluut niet in elkaars vaarwater gaan zitten. Daarom hebben we eerst contact opgenomen met de groep uit ’t Harde.”

Daaruit ontstond het idee om met een eigen groep verder te gaan. Niet alleen voor Nunspeet, maar ook voor Harderwijk. “Daar ligt voor mij ook een belangrijk deel. In Harderwijk is geen aparte hondenzoekgroep. De dierenambulance doet natuurlijk veel, maar wij denken dat we daarnaast iets kunnen betekenen voor baasjes van vermiste honden.”

Daphne weet uit eigen ervaring hoe snel de paniek toeslaat wanneer een hond verdwijnt. Jaren geleden raakte ze zelf haar hond kwijt. “Ik wist echt niet waar ik moest beginnen. Mijn eerste reactie was ook om gillend achter mijn hond aan te lopen. Dat is een reflex, maar juist dat moet je dus niet doen.”

Een hond die schrikt en in een vluchtmodus terechtkomt, kan volgens haar heel anders reageren dan normaal. “Een hond die altijd sociaal en vriendelijk is, kan ineens afstand houden. Zelfs zijn eigen baasje kan hij op zo’n moment anders benaderen.”

Daarom begint de hulp van de nieuwe zoekgroep vooral bij rust. “Niet meteen met z’n allen door het bos rennen en steeds de naam van de hond roepen. Soms werkt dat juist averechts.”

Een van de eerste adviezen is om een vertrouwd persoon achter te laten op de plek waar de hond voor het laatst is gezien. Honden keren volgens Daphne regelmatig terug naar die plek. Ook vertrouwde geuren kunnen helpen. “Als een hond vanuit huis verdwijnt, kun je bijvoorbeeld zijn mand buiten zetten. Zo heeft hij een herkenbare geur waarop hij zich kan oriënteren.”

Daarna begint het verzamelen van zichtmeldingen. Waar is de hond gezien? Welke kant liep hij op? Komt hij steeds op dezelfde plekken terug?

“Je probeert in beeld te krijgen welke bewegingen de hond maakt en hoe hij zich gedraagt. Als een vermissing langer duurt, kun je bijvoorbeeld ook voerplekken maken. Maar het belangrijkste is rust en geduld.”

De nieuwe groep bestaat inmiddels uit acht mensen. Zij werken samen uit hoe de zoekgroep precies moet gaan functioneren en wie welke taken kan oppakken.

“We zijn een startende groep en noemen onszelf geen experts”, zegt Daphne. “Maar we hebben wel ervaring met zoekacties. Vanuit die ervaring willen we baasjes begeleiden en ondertussen blijven leren.”

De eerste kleine vermissing heeft de groep inmiddels al achter de rug. In Nunspeet was een hond enkele uren zoek. “Dat was eigenlijk meteen een mooie test. Het was leuk om te merken hoe goed iedereen samenwerkte.”

De groep is pas enkele dagen online en werkt nu vooral aan bekendheid en het werven van meer leden. Ook wil Daphne contact leggen met andere hondenzoekgroepen en met de dierenambulance.

“Zo’n zoekactie kan veel tijd kosten. Als je met een grotere groep bent, kun je het beter verdelen.”

Dieren lopen als een rode draad door het leven van Daphne. Ze beheert ook een groep voor gevonden en vermiste dieren in de regio Nunspeet en komt bij mensen thuis om voor de dieren te zorgen. “Dat gaat van vissen tot paarden”, vertelt ze. “Mijn hele leven draait eigenlijk al om dieren.”

Juist daarom weet ze hoeveel impact een vermissing kan hebben. “Als je hond wegloopt, ontstaat er gewoon een nachtmerrie. Je wilt maar één ding: hem terugvinden. Als wij dan kunnen helpen om rust te brengen en samen de juiste stappen te zetten, dan hebben we al heel veel bereikt.”