Dea Blankestijn startte Spulletjes uit ’t Hart: 'De hele opbrengst gaat naar een goed doel'

Na een periode van ziek zijn, zocht Dea naast haar vrijwilligerswerk in de bibliotheek nog wat anders. “Ik wilde echt iets voor een ander betekenen", vertelt Dea. 

Op een verjaardag hoorde ze dat vriendinnen in een leeg winkelpand hun eigen tweedehands spullen verkochten. Dea sloot zich daarbij aan en kreeg er haar ‘eigen’ winkeltje, waarvan de volledige opbrengst voor haarzelf was. 

Vanaf het begin was het duidelijk dat deze opbrengst naar een goed doel zou gaan. “Zo ben ik begonnen om geld in te zamelen voor de Dierenambulance. Het was heel gezellig, maar we wisten ook dat wanneer het pand een nieuwe huurder zou krijgen, dat we eruit moesten.”

Het winkeltje van Dea liep meteen al goed. De nieuwe huurder kwam wat eerder dan verwacht. “Dat was natuurlijk jammer, maar we wisten dat het kon gebeuren. Ik ben meteen gaan zoeken naar een alternatief.”  

Dea benaderde de directrice van de bibliotheek, Laura Koppenberg, met de vraag of ze dan haar ‘goede doelen-winkeltje’ in de bibliotheek mocht starten. Dea legt uit: “De bibliotheek is niet alleen een plek om boeken te lenen, maar ook een plek voor ontmoeting.  

De directrice hoefde er niet lang over na te denken en ze mocht een deel van de bibliotheek gebruiken. “Het enige ‘nadeel’ is dat je alles moet opruimen na zo’n verkoopdag. Maar dat heb ik er graag voor over.”

Er moest natuurlijk een naam komen voor Dea haar initiatief. “Samen met Anja Tiel ben ik gaan nadenken over een goede naam. Want het moest passen zoals het voelde. Met de creativiteit van Anja kwamen we op ‘Spulletjes uit ’t Hart’. Zoals het is, echt recht uit ons hart en we zitten in het ’t Veense Hart.” 

Er zijn zo’n 16 vrijwilligers die hun steentje bijdragen. Dea: “Op de verkoopdag  beginnen we met een bakje koffie dat we krijgen van Ciska van ’t Veense Hart. Daarna wordt alles uitgepakt, artikelen worden geprijsd, de kramen buiten worden opgebouwd, kleding komt op de rekken en de spullen worden mooi neergezet.

De verkoopdagen vragen meer voorbereiding dan Dea vooraf had verwacht. Inmiddels draait de hele familie mee. Haar man Evert verzorgt de administratie en houdt zich bezig met de verkoop van spullen via Marktplaats. Samen met Dea’s broer regelt hij het transport, de opslag en het opbouwen van de kramen. Ook haar schoonzus helpt mee met sorteren, de verkoop en het innemen van nieuwe spullen. Daarnaast zorgt zij ervoor dat de kas aan het einde van de dag klopt. En Dea’s zus beheert de sociale media.

Ook de kleinkinderen voelen zich thuis bij ‘Spulletjes uit ’t Hart’. “De kleinkinderen komen hier ook graag en laatst zei mijn kleindochter: ‘Oma dit is toch jouw winkeltje hè?’ Dan zeg ik natuurlijk dat het een winkeltje van ons allemaal is, maar stiekem voelt het soms wel zo.”

Spullen voor verkoop worden vaak persoonlijk langsgebracht bij Dea en haar man Evert: “Dan komen ze ook even een bakje koffiedrinken natuurlijk. Ik laat die mensen ook niet meteen weggaan. Zo ben ik niet.”

Daarnaast wast en strijkt Dea ook de ingebrachte kleding, voordat ze in de verkoop gaan. “De spullen die ik verkoop moeten wel netjes zijn. Ja, ik denk dat ik er zo’n 20 uur per maand mee bezig ben,” is haar voorzichtige inschatting.  
 
Dea wijst naar buiten, “Dat vrouwtje dat hier woont, heeft inmiddels kledingrekken in de garage staan en ook bij mijn broer staan heel veel spullen. Overal in het dorp staat wel wat!”

Het draait allang niet meer alleen om spullen verkopen. Dea merkt dat mensen ook komen voor de gezelligheid: “Er komen minimaal vijftig mensen per keer. Een deel schuift aan de grote tafel. Mensen uit het dorp, maar ook van verderop.  Sommigen blijven hangen voor koffie en een praatje. Dat sociale is eigenlijk net zo belangrijk geworden. De bibliotheek wordt hiermee toegankelijk voor iedereen en zo hoop ik dat er ook meer mensen naar ’t Veense Hart komen.”

Van sommige mensen weet je dat ze niet veel hebben, dan gaat het ook wel eens voor een zacht prijsje weg. Dat gebeurde bijvoorbeeld een half jaar geleden. Een man liep langs toen iedereen al aan het opruimen was. Dea: “Hij had één schoen aan en een slipper. Hij wilde wat potjes hebben. Neem maar mee, zeiden wij, de man had duidelijk niet zo veel.” 

De man was al weggelopen toen Dea bedacht dat hij wel meer hulp kon gebruiken, dus Dea rende achter de man aan. “We hebben hem schoenen gegeven , een goede jas en een setje herenkleding. We hebben hem nooit meer gezien, maar ik hoop dat het goed met hem gaat.”  

Er wordt van alles verkocht. Dea: “Vooral dameskleding loopt goed. Sjaals en tasjes ook. Boeken, speelgoed en huisraad krijgen ook een tweede leven. Wat niet verkocht wordt, gaat naar de kringloop of naar andere goede doelen. Niets wordt weggegooid.” Ze vervolgt: “We worden wel steeds kritischer met de spullen die ingebracht worden. We willen echt wat moois verkopen.”

Inmiddels steunt Spulletjes uit ’t Hart meerdere doelen. Eerst wilde Dea alleen doelen voor dieren steunen. Later kwamen daar andere acties bij. “Het KWF staat wel heel erg dichtbij, dat wilde ik niet, maar toen mijn man Evert aangaf  voor dit doel de Vierdaagse van Nijmegen te lopen, wist ik dat we dit moesten doen!” Dea vertelt trots: “Toen hij dat zei, viel ik bijna stijl achterover. Hij staat altijd op de achtergrond, maar dit doet hij dan wel gewoon. Er is al een mooi bedrag ingezameld.”

Het netwerk groeit eigenlijk vanzelf. Dea praat overal enthousiast over haar winkeltje; bij de bibliotheek, in het dorp, bij De Pol waar haar moeder woont, tijdens vrijwilligerswerk of gewoon onderweg: “Ik vind het gewoon zo leuk dat het zo ‘vanzelf’ gaat. Ik kan niet ophouden om er over te praten. Zelfs mijn nieuwe buurvrouw weet al van ‘Spulletjes uit ’t Hart’.” 
 
De volgende verkoopdag is vrijdag 29 mei van 11.00 – 15.00 uur